آسمان شب در این هفته

از 28 دی تا 4 بهمن
اسمان شب در هفته چهل و پنجم

ساعت زمستانی

بعضی افراد تصور می کنند که نمی توانند در مورد صورت فلکی به جایی برسند و ان ها را در آسمان تشخیص دهند . برای اثبات این مدعا ممکن است
بگویند که وقتی ما به آسمان نگاه می کنیم هزاران نقطه نورانی را که به صورت تصادفی درکنار هم چیده شده اند ، می بینیم .
اما در حقیقت آموختن و شناخت ستارگان تا این حد مشکل نیست ، بخصوص اگر جایگاه هریک را نسبت به دیگران مد نظر قرار دهیم.
در نیمکره شمالی ، اگر شما در حدود ساعت 9 از خانه بیرون بروید و در جهت جنوب به جنوب شرقی باستید ، می توانید صورت فلکی
فراموش نشدنی جبار یا شکارچی را ببینید.
وقتی شما سه ستاره ای را که در کنار هم در یک ردیف و در جهت جنوب شرقی به شمال غربی دیدید ، می توانید مطمئن شوید
که صورت جبار را مشاهده کرده اید . این چند ستاره در یک ردیف ، درحقیقت کمربند جبار را تشکیل می دهند . کمربند هم محصور بین
چهار ستاره با درخشندگی زیادند که بر روی قطر ، درمقابل یکدیگرند . ستاره قرمز سوزان در بخش چپ بالای کمربند ، یکی از
شانه های شکارچی را می سازد و به ستاره ابط الجوزا معروف است.
اگر کمی به عقب برگشته و به آسمان شب های این روز ها نگاه کنید ، متوجه می شوید که ابط الجوزا در مرکز حلقه ای قرار گرفته که ستارگان درخشان
زمستانی را نشان می دهد و تمامی ربع کره سماوی را در جنوب شرقی اشغال نموده است . گاهی این مجموعه را به نام دایره زمستانی
یا شش وجهی زمستانی می نامند که شاید بتوان آن را به عنوان یک ساعت ستاره ای دانشت که ستاره ابط الجوزا مرکزیت آن را تشکیل داده و ستارگان درخشنده
حاشیه را ساعت های معین باید به حساب آورد.
ما ساعت 6 را با موقعیت ستاره ای قابل دید در پهنه ی آسمان که درخشش خاص داشته و جلوه گری می نماید اختصاص داده ایم .
این ستاره شعرای یمانی از صورت فلکی کلب اکبر است . کمربند جبار به راحتی به سمت این ستاره نشانه رفته است و کمتر احتمال دارد که آن را با ستاره ی دیگری
اشتباه بگیرید.درموقعیت ساعت 8 شب به ستاره درخشان زرد - کرمی ، شعرای شامی از صورت فلکی کلب اصغر (سگ کوچک)
می رسیم. در فاصله 4 درجه ای شمال غربی ستاره مِرزَم شامی یا غُمَیصا و یا ستاره بتای کلب اصغر با قدر 3 موضع گرفته است
یک خط ساده که بین این دو ستاره رسم شود ، چهره این صورت فلکی متواضع را نمایان می گرداند.
درموقعیت ساعت بین 9 و 10 دوستاره با روشنی یکسان جای گرفته اند : یعنی کاستور و پولوکس . این دو ستاره سرجوزا یا دوپیکر را می سازند. شمالی ترین
ستاره یعنی کاستور با رنگ سفید است درحالی که پولوکس نارنجی می باشد.
در موقعیت تقریباً ساعت 12 و درنتیجه دربالای سر ، ستاره زرد رنگ عیوق از صورت فلکی پنج وجهی ارابه ران یا عنان دار (ممسک العنان)
قرار گرفته است . حال اگر به پایین سرازیر شویم در حوالی ساعت 1 ، ستاره سرخ الدبران ، یعنی درخشنده ترین ستاره ثور را که در جایگاه
چشمان غضبناک گاو قرار گرفته ، خواهیم دید . در نهایت دایره را با ستاره رجل جبار در موقع ساعت 4 به پایان می بریم.
آیا شما در این حوالی ، هیچگونه «ستاره ثابتی » را که بر فراز جبار باشد ، در ساعت 8 شب تا 1 بامداد خواهید دید ؟ اگر
کوکب درخشانی بود باید سیارات مریخ ، مشتری و یا زحل باشد. این سیارات درخشان ، حرکت خود را در امتداد دایرة البروج
که از شمال جبار و درون جوزا و ثور می گذرد ، ادامه داده و گاهی هم میهمان دایره زمستانی می شوند.
با گذشت ساعاتی از شب ، صورت های فلکی کم کم به سوی غرب نقل مکان کرده و شما هم باید سر خود را کمی تغییر جهت بدهید
تا پیوسته در مقابل ساعت آسمانی باشید.